23 Ocak 2010 Cumartesi

death proof

ilklerin günü güzel bir gün daha geçti.
ilk kez tüm yorgunluğuma rağmen uyumak istededim. ilk kez sabah kalktığımda süpriz kar yağışıyla uyandım. günlerdir beklediğim gibi. ilk kez arkadaşım geldi ve ben soğuğa rağmen dışarı çıktım. ilk kez saatlerce kar altında üşümeyi umursamadan yürüdüm. ilk kez pano da sıcak şarap içtim. ilk kez kendimi aptal yerine düşürdüm ama özür dilerim demekten çekinmedim. ilk kez zayıftım ama zayıflığımdan utanmadım.


geçmişi andım yine bugünle karışık. üzüldüm bi an neleri es geçmişim. ama hürayın dediği gibi geçmişim beni tanımıyor. sadece dış görünüşüme göre sınıflıyor. bugün hiç yapmadığım bişey yapıp geçmişime ben yorgunum dedim ama o bana ses vermedi.

düşündüm.

yazmaya ilk balkadığımda hüzünler sıkıntılar burda kalıcak dedim, yazıcam ve ruhumu temizliycem.

yeni başlangıçlar için dilek diledim bunlar gerçekleşiceğini kanıtlamaz mı ?? olsun ben kanmak istiiyorum. malum söylenilen kadar SAFIM

22 Ocak 2010 Cuma

kul kurar kader gülermiş

saat gecenin 3 ü umrumda değil. geçmişi andım bugün yaşadım mutlu ve mutsuz günlerimi zaman akmış ne çıkar.

kafa bi dünya, boşvermişliğin dibi. değişmiyor insan davraışı öğrenilmiş bilgi malum.yarını düşünsem karamsar olurum dünü düşünsem üzülürüm değişmiyor hiçbir şey.
şu an yazıyorum evet sadece yanlış insana sevdim seni ey yanlış insan güvenmek istedim bende gülmek istedim hesapsızca dememek için. ne garip şimdi dememiş mi oldum.

karmaşığım çüzülmek istemiyorum.ağlasam rahatlar mıyım bitermi herşey? yine kendim olur muyum?

insan nasıl alkolik olur anlıyorum gerçi nasıl intihar eder onu bile anlamışken saçma oldu bu söz. beni bana bıraksanız dağılırım bi tarafımdan tutun desem elinizde kalırım. zor çok zor.

halbuki 3 güzel film ve efes dark kajunla enfes bie geceyi selamlarken fazla karamsar oldu bu giriş. pencereden sızan duman da yetmedi. yine dinlemek....
rolüm değişmedi. boşa kürek çekiyorum ben neysem oyum. NEYSEM O!!!!

12 Ocak 2010 Salı

let's do it

deli bir yorguluk var üstümde ama buna rağmen çok ihmal ettiğimi düşündüm ve yazmalıyım dedi içimdeki ses. bedeninm beni taşımıyor göz kapaklarım isyanın eşiğinde.
üzerimdeki ölü toprağının bi kısmını atabildim sonunda. iyiyim daha iyiyim. eksiğimi buldum ders çalışmak. o da olucak tabiki biliyorum. ama önce radikal kararlar alma zamanı. önce televizyon çıkıcak odamdan dizilere çok kaptırdım yine. bir alışveriş çılgınlığıda kendime getirebilirdi tabi... neyse. o da rafa kaldırıldı. şimdi sadece ırmkak doğana kadar ve doğduktan sonra var sadece. eh teyze olmanın ağırlığı artık kafama dank etmesini sağlar sanırsam. zaten sıfırı tükettim kimi kandırıyorsam. yeni senede sıkı bir maliye planı gerek bana. para biriktirmeliyim acilen. bir süre gezmeye ara veriyorum. bu mutlu etmiycek zaten beni. kitap okumalı en yakın zamanda beynim yine düşünmeyi bıraktı gözlüğü taktı ve tek yolda ilerliyor ne garip. meğer ne çok seviyormuş bi türlü değiştiremedim bu huyunu.
2010 değişimi simgeliyo bende ya kalbideki kişilerde değişti. bazıları ise hiç çıkmamak üzere yerleşti. artık kemikleşme zamanı güvenmeden yaşanmıyor.

yine staja bi haber gidicem ve hala tanrım ben nezaman doktor olmayı başarıcam sözü yankılanıyor. bir yerde bir şeyleri kaçırdım ama bir türlü bulamadım.