ilklerin günü güzel bir gün daha geçti.
ilk kez tüm yorgunluğuma rağmen uyumak istededim. ilk kez sabah kalktığımda süpriz kar yağışıyla uyandım. günlerdir beklediğim gibi. ilk kez arkadaşım geldi ve ben soğuğa rağmen dışarı çıktım. ilk kez saatlerce kar altında üşümeyi umursamadan yürüdüm. ilk kez pano da sıcak şarap içtim. ilk kez kendimi aptal yerine düşürdüm ama özür dilerim demekten çekinmedim. ilk kez zayıftım ama zayıflığımdan utanmadım.
geçmişi andım yine bugünle karışık. üzüldüm bi an neleri es geçmişim. ama hürayın dediği gibi geçmişim beni tanımıyor. sadece dış görünüşüme göre sınıflıyor. bugün hiç yapmadığım bişey yapıp geçmişime ben yorgunum dedim ama o bana ses vermedi.
düşündüm.
yazmaya ilk balkadığımda hüzünler sıkıntılar burda kalıcak dedim, yazıcam ve ruhumu temizliycem.
yeni başlangıçlar için dilek diledim bunlar gerçekleşiceğini kanıtlamaz mı ?? olsun ben kanmak istiiyorum. malum söylenilen kadar SAFIM
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder