enstantane

birden aklıma geldi , nerden geldi bilmem. aslında anlamınıda bilemem ya neyse. sadece bi çağrışımdan ibaret o da karmaşa. sonra tabiki kutsal sözlük ekşi sözlüğe danıştım ve bana uyan anlamı

'önemli anlık olayların beynimizin bir köşesine kazınması ve zamana karşı yarışmasıdır.gerektiği anlarda ortaya çıkar ya hüzünlendirir yada gülümsetir insanları'

garip bir günü geride bırakırken selviciğin yazısıyla kendime geldim, deyim yerindeyse yarıldım gülmekten. burdan bir teşekkürü borç bilirim. bende mutlu bişey yazmalıyım bende gülümsetmeliyim insanları, ya da okuyan yoktur tabi ve ben sadece kendime çalışıyım yine. bencillikten değil kesinlikle durum şimdilik bunu gerektiriyo.



bir literatür tarama kursunu geride bırakırken yine kendime sen bu işlerin adamı diilsin olamadın zaten hala neden tırmalıyosun demekten alı koyamadım. kesinlikle bu son olucak.

cerrahpaşa muhitinde geçen koca bir gün daha kendimi boş hissetmeme neden oldu. toplamda çok insanla görüştüm ama özünde bana bir etkisi yoktu.



etkinlikler birikir de birikir. hani sürekli ne kadar boş insanım sözünü tekrarlayınca insan kendini öyle bir dolduruyormuşki nefes alamıyormuş. öğrendim. ekim ayı benim için sanata doyma ayı olucak. eminim sonununda birdaha sanat lafı duymak istemiycem. tabi öncesinde merakla yarın aya irini deki caz konserine gidebilecek kadar şanslımıyım onu öğrenmeliyim. yarın ilk iş bu olucak. tezat biliyorum çünkü kendimi tanıyorum, istiycem ve olmasada olurmuş diycem. cumada volkanla sinemaya gidince işte herşey tamamlanmış olucak. tabi yanlışlıkla aldığım gala biletleri elimde patlamasın diye uğraştım umarım böyle bişey olmıycak. nasıl yanlışlıkla alırsın demeyin benim zamanın geçişini insanları duymadığım anıma denk gelmediğiniz hiç. ha tabi okadar para neden verilir bari orda farket diyceksiniz. eh kredi kartları saolsun. malum cebimden çıkmadı.

yine kafamda çok çalışman lazım çok sözleri yankılandı. içimdeki mutluluk dalgası farkettirmeden terketmiş beni. offfffffffffffff

pazar gecesi ben göğüs hastalıkları stajına çalışırken dünyadan koptuğum anlarda aslında hastanede bir feryat kopmuş. bir ben duymamışım ya da şimdi soruyorum kendime belkide aldırmadım. 15 yaşında bir kız çocuğu ve ewing sarkomu (kemik tümörü). aniden beyine emboli atmasıyla gece 12 sularında... bunu yazmayı sevmiyorum. ama aslında hayatımdan şikayet ederken nekadar şanslıyım, zamanım yok diye sinirlenirken ne çok zamanım var.