PS. I love you

karmaşık zamanlar. zor yorucu mutlu umutlu..

duygularımı ayırabilmek için dün yazmam gerekiyordu. 2 ayrı gün 2 ayrı duygu.

dün güzel bir güne uyandım. saatlerce yataktan çıkmadım en güzel yanı buydu sanırım. ali amcalarla tiyatro bi harikaydı. metin serezliye tapıyorum gerçekten mükemmel biri. onların yanında olmak isyediğim yeri görüyorum. sade ama dolu dolu. birşey kanıtlamaya çalışmıyorlar çünkü zaten sahipler. kendi gösterişli hallerimi düşünüp kızdım kendime.

onlardan ayrılınca yurda döncektim aslında ama taksimin havasını görünce heycanına kapıldım. kendimi beer house ta buldum. her zamanki sözler, yanlızmısınız hanımefendi. evet öyleyim demek bile güven verdi kendime. kırmızı şarabımı aldım manzaraya kadeh kaldırdım. yanlız olmak istedim düşünmek istedim ama bir süre elimden telefonu düşüremedim. ne kadar söylesemde yanlızlığı artık yaşayamıyorum. her konuşma sonrası aklımda kalan cümlelerle oyalandım bir süre. sonra nedense sürekli kıpırdanan halimi dışardan gören biri ne düşünür diye merak ettim. sonra arkama döndüm birde ne göreyim. arka masama oturmuş tek başına şarap için biri daha var. oda aynı benim gibiydi sürekli elinde telefon yanlızlığını gidermek istiyordu. neden olmasın belkide orda yanlızlığı paylaşmalıdık. telefon konuşmasını dinledim o halimle bayağı eğlendim. sürekli çocukla göz göze gelmeye çalıştım bi kere baksa merhaba diycektim. belki masasına otururdum. okadar ileri gitmeyi planladım. kalkmak yerine ikinci kadehi söyledim. baktım olmayacak tuvalete kalktım belki bu sefer görürüm diye. nafile dönüp bakmadı. o an .sigara içmediğime lanet ettim. belki çakmağını isterdim