bir yerden başlamalı insan

anlamak için kaç olay yaşanmalı şu hayatta. değer bilmek bukadar zorlaştı mı gerçekten. bazen nereye koşturuyoruz diye soruyorum kendime. neyin acelesi bu yeni bir yolumu bulundu hayatı yaşamanın.
yeni başlangıçlar için bazen en dibe değmeli, ayakları toprağa değmeli. ben dibe yaklaştığımı hissediyorum ve hiç umursamıyorum. daha iyisi için bunlar yaşanmalı. hernekadar durdurmak istesemde zamanı bir yerinden yakalamalı. çevresindeki halkayı genişletebilmeli.
aslında dengeyi henüz bulamadım bencil olmakla bencil yaşamak arasındaki ince ayrımı yapabilmeyi istiyorum. sanırım huzur orda başlıycak. insan kötü gününde öğrenir ya dostunu düşmanını öyle zamanlar geçiriyorum ve kime yakınım bilmiyorum. anladığım tekşey yanlız kalmamalıyım.
olup biteni yok saydığımı zannediyordum ama bi yağmurun yağışına bile ağlarken buluyorum kendimi. odamın penceresinden szülen duman içimi rahatlatmıyor ne de elimdeki şişe. mutlu olmak çok uzak zaten sadece mutsuz olmamaya çabalıyorum. durup halime bakma dışardan kendimi incelemek çok zor artık. acıyı yaşamayı öğrenmek gerek yansıtmak daha çok acıtıyor.
bütün bunlar bitince bir yerden başlamalı insan olduğu yeri hatırlamalı yeniden plan yapmalı yeniden yaşamayı öğrenmeli yeniden sevmeli. yeni insanlara güvenmeli yeni yeniden.