bu kadar cesur olmak, istemek ve almak isterdim. bir gün biri seni kim bu hale getirdi nasıl bukadar kendini hayatın akışına kaptırıp herşeyi kabullenebildin?? diyerek aslında hayatımın en can alıcı sorusunu sormuştu ne garip. haklıydı üstelik
garip bir nöbet sonrası farkettiğim bir yığın. herşey öğreniliyo hiç bir şey hayatın sonu değil. unutamayacağım bakışlar... ne garip doktor olmak insan olmamak mı? kendimi insalık dışı buldum bir an. üzülmemeye çalışmak yanlış yapmamak içinbir duvarın arkasına saklanmak. o bakışlar deldi zırhımı yarın unutacak olsamda. belkide o yarını göremeyecek daha 17 sinde.
farklı insanlar farklı olaylar ama aynı duygu. üstüste binen yanlızlıklar ve güçsüzlük
Dün gece seni sevdiğimi söyleyecektim
Sana ihtiyacım var diyecektim
Nedense sustum
Çünkü sen bundan korkacak kadar özgür
ve korkup benden kaçacak kadar bencilsin
Dün gece hafifçe mırıldandın rüyanda
Sonra dönüp gülümsedin uykunda
üstüme alındım
Çünkü ben bundan korkacak kadar tutkun
ve korkup senden kaçacak kadar yorgunum
Bir bencille bir yorgun
Ne yapar şu hayatta
Belli etmeyiz ama
İki korkağız biz aslında
Belli etmeyiz ama
İki aşığız biz aslında
Uzun uzun seyrettim seni uykunda
Saçlarını okşadım sen gözlerini açtın
Ben kapattım bütün gece
Seni sevdiğimi düşündüm söyleyemedim sustum
Nedense sustum
Nedense sustum
Nedense sustum
bir bencille bir yorgun= korkak
henüz bitmedi daha fazlasını istiyorum senden. benden bukadar kolay kurtulamayacaksın. hayat isteklerimi henüz gerçekleştiremedim bile. çok az kaldı.hesaplaşıcaz...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Nefes alıyorum, zaman geçiyor ve bilincim her nefes alışverişimi takip ediyor, dinliyorum...Sanki zaman nefesimi dinlerken daha hızlı akıyor, herşey daha az katlanılabilir oluyor, biraz daha eski oluyor, anı oluyor. Göğsümdeki kocaman boşluğun ve karanlığın verdiği baskının, zamanla geçer dediklerinden olsa gerek, azalmasını bekliyorum. Bekliyorum ama bazen korkuyorum, ya geçmesse diye değil böyle de yaşanıyor sorun değil, geçerken yapacaklarından korkuyorum, göğsüm içe dogru büzüşücek sanki iyileşirken hissediyorum. Bir devri kapatıyorum, ergenliğimi, ilk gençliğimi kaplayan her şeyi siliyorum, atıyorum, soğuyorum ve en önemlisi değişiyorum...
YanıtlaSilBu ben ben değilken, her aynaya baktığımda yüzümü buruşturuken, yürüdüğüm yolları, gezdiğim sokakları, boğazdan geçerken bana bir zamanlar mutluluk veren o binayı hatırlamak fonda çalan müziği değiştirmedi bi türlü...Yine zaman diyorum, zamanla belki...
Sen, ben, o, herkes aynı hikayede
Başı ve sonu aynı gerisi farklı
Bir yerden tutunduysak hayata
boşa geçirmemeli, bırakmamalı...
Ne de olsa gözyaşlarımızın tadı aynı diyorum, bu kadar düşünürken kendimi.
Kader mi demeliyim, yoksa herkes hakettiğini yaşar mı bilemiyorum. Kendimi suçluyorum bazen, birinin ahını aldım heralde ondan diye sıyrılmak ıstıyorum ya da cok zorladım hayatı sonunda böyle patlamalıydı bir şekilde ve ne kdr erken o kdr iyi oldu boşver diyorum. Bazen de hayat senden istediğim tek, ufacık, küçücük birseydi diorum, çabalayıp kazandıklarımın yanında kaybettiklerim nasıl böyle acıtıyor anlamıyorum. Hayallerimi düşünüyorum, gelecekte yanımda olsun istediklerimi, bir zamanlar herkesin söylediği ama bir türlü inanmadığım sen büyüdükçe herşey değişicek zırvalarını..
Gerçekler sizin olsun, hayallerim benim olsun
Ben zaten alıştım boğazım düğüm düğüm olup susmaya
Herkese kendime acımaya...
Evet büyüdüm, ama biraz fazla hızlı oldu, tüm uyaranlarım bir anda açıldı ve o an geleceğim değişti o bir türlü benim olamayan gerçeklerin yanında hayallerim kaybetti...
Yüzleşiyorum, ölümüne, kanaya kanaya, her ince ayrıntısıyla yüzleşiyorum. Kırıyorum döküyorum belki...kendimi, yanımdakileri ama yüzleşiyorum beni kendime acımaya iten hayatla, birine güvenmenin verdiği huzurun yok olduğu zmn vücudunun her hucresine dolan pişmanlık kramplarıyla, ölümüne kırılıp dibe vurmakla yüzleşiyorum. Biraz olsun kendime güvenmeyip kaybettiklerimle yüzleşiyorum.Aslında kendimle yüzleşiyorum, en sonunda...
hayat sen kazandın artık rüzgarında savrulucam diyorum,zorlamak faydasız, oyalanmak yersiz,yetinmeliyim verdiklerinle...
Senden birşey istemiyorum alma artık elimdekileri!! bırak kendi gerçeğimde beni artık...
çidd
her başlangıç bir değişimin izidir. geçer diye bekleme geçmez. sen geçtimi diye dönüp arkana her baktığında aynı yerinde görürsün. kolaymı insanın yakınından gördüklerini unutmak yok saymak.
YanıtlaSilbir gün gelicek iyi olduğunu atlattığını anlıycaksın. şaşırıcaksın hatta, nasıl oldu diyceksin ve anlamıycaksın. bir bakışsın hayat seni başka bir limana sürklemiş ansızın farkedeceksin. kontrolün aslında elinden çıktığını sonraları anlayacaksın.
hani derler ya kızdığın nefret ettiğin olayı kişiyi unutamazsın diye. sen affettiğinde atlatacaksın. kendin için affetmeyi ve geçmeyi öğreneceksin.
geçmez duyguların dönüşmeden geçmez.
sen kendini affetmeden geçmez.
yıkım olmadan yeniden inşa edemezsin kendini merak etme hayat güzel şeyleri getirecek çok sürmez. şu 5 senelik zamanı ve hayatında değişen insanları düşün. en büyük çalkantıları sen yaşadın.
güçlsün demiyorum en nefret ettiğim kelimedir. ağlayıp sızlanmadığın için güçlü denilip üzülmene engel olduğu için. seninde normal olduğunu insanlara unutturduğu için.
vazgeçme hayattan. gördüğüm en çaresiz insan kayıpları olan değildi, istekleri bitmiş olandı. beklentisiz olmak kadar ağırı yok.
geçer sen iste yeter...